چهار و ده

خب اینم از امروز. بعد از تقریبا ۳۵ ساعت زمان صرف کردن، امروز بالاخره احساس پیشبردن کار بهم دست داد. تقریبا دو هفته است دارم پیوستگی رو ادامه میدم و امروز به چهار ساعت رسیدم! کمه. خیلی کمه و اندکی روم نمیشه اصلا به کسی بگم من سقفم ۴ ساعته ولی هست دیگه! بعد از یک سال مرخصی و استراحت باید کم کم شروع میکردم. خیلیا از حس خوب بعد از تیک زدن کنار task ها حرف میزنن که من خیلی تجربه اش نکردم. عوض اش حس خوبو وفت نگاه کردن به رکورد پومودور هام تجربه میکنم. مخصوصا فاصله های برابرشون و اون ضرباهنگی که ایجاد میشه. امروز دو تا پومودور دیگه جا داشت ولی خب کاری پیش اومد و باید برم.